استدلال به صدر آيه قسمت اول اين آيات ، يعنى آيهء 5 و 6 ، با قطع نظر از استثنائى كه در آن هست ، مىفرمايد : « والذين هم لفروجهم حافظون » ؛ مردان مؤمن كسانى هستند كه فروج خود را حفظ مىكنند ، يعنى اجازه نمىدهند زن اجنبيه به فرج آنها نگاه كند ، يا زن اجنبيّه فرج آنها را لمس كند ، يا اينكه اين مرد با زن اجنبيّه مقاربت نامشروع داشته باشد . آيه تمام اينها را خلاف ايمان مىداند . در اينجا متعلَّق حفظ فرج ذكر نشده ، پس به همان بيانى كه در آيهء قبل گذشت « 1 » ، در اينجا نيز مىتوان به جهت حذف متعلَّق ، استفادهء عموم كرد ، در نتيجه بر مرد واجب است كه از همه چيز ، حتّى القاء نطفه‌اش در رحم زن اجنبيّه به وسيلهء دستگاه ، خوددارى كند . استدلال به ذيل آيه در آيهء سوم از اين آيات سه‌گانه چنين آمده است : « فمن ابتغى وراء ذلك فاولئك هم العادون » . در استدلال به اين قسمت ، نيازى به قاعدهء حذف متعلَّق و استفادهء عموم نيست ، بر خلاف استدلال به آيات قبل آن كه محتاج به ضميمه نمودن اين قاعدهء كلّى بوديم و همين مطلب فرق اساسى ميان استدلال به صدر و ذيل آيه را روشن مىسازد . بر طبق ذيل آيه معنى اين طور است : كسانى كه غير از ازدواج و

--> ( 1 ) . ر . ك : ص 89 .